Forumda görev almak isteyen arkadaşlar PM (@tarimsal) ile iletişime geçebilir.
***
Üyelik işleminden sonra üyelik aktivasyonu için, e-posta hesabınızda ki Spam/Gereksiz vb. klasörüne bakmayı unutmayın!

Zeytin Yetiştiriciliği

Meyve Yetiştiriciliği Hakkında Herşey Bu Bölümde
Cevapla
Kullanıcı avatarı
tarimsal
Kıdemli Üye
Mesajlar: 675
Kayıt: Prş Mar 31, 2011 6:16 am
İletişim:

Prş Ara 08, 2011 11:32 pm

ZEYTİNİN TARİHÇESİ

Resim

Zeytin ağacı, tarihin her aşamasında Akdenizde kurulan bütün uygarlıkların vazgeçilmez bir parçasını oluşturmuştur. Zeytinin anavatanı Güneydoğu Anadoludur ancak zaman içinde önce Akdeniz kıyıları ve daha sonra Asya ve Amerika ile dünyaya yayılmıştır.

Zeytin dünya insanı için sadece önemli bir gıda maddesi değil, aynı zamanda sağlık ve güzellik iksiri ve ışık kaynağı olarak da kullanılmıştır. Aynı zamanda Akdeniz uygarlıklarında ticaretin temeli olmuştur.

Zeytinden yağ elde edilir ve bu iş için dünya üzerinde kullanılan ilk yöntemin zeytinlerin önce ayakla ezilmesi ardından sıcak su ile yağının alınması şeklinde olduğu günümüze kadar gelen bilgiler arasındadır. Daha sonra ise insanlık zeytini iki taş arasında ezmeye dayanan yöntemi keşfetmişlerdir. Bu yöntem az da olsa günümüzde hala kullanılmaktadır. Ancak bu iş için artık hidrolik presler kullanılmakta ve çalışmaları da elektrik yada dizel ile olmaktadır. Artık en modern sisteme yani kontinü tesislere geçilmiştir.

Zeytin ağacının dünya üzerinde yetişen ve yetişmekte olan bütün ağaçların ilki olduğu söylenmektedir. Bu durumda zeytin yetiştiriciliğinin tarihi de ilk insanlara dayanmaktadır. Zeytin kutsal kitaplarda ve kuruluş efsanelerin de de yazılmıştır.

ZEYTİN YETİŞTİRİCİLİĞİ

Resim

zeytin yetiştiriciliği başlığı altında bahçe tesisi ve dikim sıklığı, zeytincilikte sulama, budama, hasad ve zeytin hastalıkları ve zararlıları konularını işleyeceğiz.

BAHÇE TESİSİ VE DİKİM SIKLIĞI

Resim

Zeytin, besin maddelerince fakir ve sulama imkânı bulunmayan kıraç yerlerde yetiştiği gibi, entansif ziraata daha uygundur.

Entansif bir zeytincilik tesisi, sulanabilir ve verimli sahalarda kurulmalıdır. Ilıman iklimden hoşlanan zeytin için kış sıcaklığı -7°C ve yıllık yağış miktarı 400 mm den aşağı düşmemelidir. Nem miktarının uygun olduğu toprakta 75 cm, ana kayanın yekpare olduğu yerlerde ve en az 150 cm derinlikte dikim yapılmalıdır. En ideal toprak kalkerli-kumlu, derin nemli ve besin maddelerince zengin olanıdır. Taban suyunun yüksek olduğu yerde tesis kurulmaz, ancak drenaj yapıldıktan sonra kurulabilir.

Meylin az olduğu yerlerde toprak muhafaza tedbirleri alınarak, meylin %5 den fazla olduğu yerlerde özel teraslamalarla tesis kurulur. Bahçe tesisinde çeşit de önemlidir. Yağlık (Ayvalık, Erkence, Çakır ve Kilis) sofralık (Domat, Gemlik, Manzanilla vb.) her iki türlü eğerlendirilebilen çeşit ise Memeciktir.

Çeşit seçimi iki açıdan önemlidir. Aralık ve mesafe yönünden Donat ve Ayvalık gibi kuvvetli gelişen çeşitlerde 8x8 m veya 7x9 m mesafe korunurken Gemlik'te sulanabilir şartlarda 5x5 m mesafeye uygundur.

İzmir sofralık gibi kendine kısır çeşitlerden ise kapama bir bahçe kurulmamalıdır. Kısmen kendine verimli çeşitlerle de (Ayvalık, Gemlik gibi) etrafta zeytinlik tesisi yoksa kapama olarak çalışmaktan kaçınılmalıdır. Bunun için çeşit belirlenirken en yakın tarım kuruluşundan bilgi alması uygundur.

Farklı şartlarda değişik dikim şekilleri uygulanan zeytincilikte; kare, dikdörtgen, üçgen, kontur gibi dikim şekilleri uygulanır. Düzgün ve dik açılı yerlerde kare ara ziraati yapılmak istenen yerlerde dikdörtgen, geniş ovalarda ve büyük sahalarda birim alanda ve büyük sahalarda birim alanda daha fazla ağaç kullanmak için üçgen şekli, Meyilli ve toprak-su muhafaza tedbirlerinin alınamadığı yerlerde, bu tedbirler alındıktan sonra kontur dikim yapılır. Zeytin tesisinin dikimi sırasında iyi bir toprak işlemesi, gerekli ise drenaj ve tesviye işleri mutlaka yapılmalıdır.

Kullanılan fidanlar aşı ve çelikleme yöntemi ile 2-3 yaşına getirilip sonra tesise dikilirler. Fidanlar verimli klonlardan üretilmiş ve sağlıklı olmalıdır.

Fidan dikiminde 80x80 cmlik bir derinlikte açılan çukurlara dikim tahtası ile dikim yapılmalıdır. Dikim esnasında çukura temel gübreleme yapılmalıdır ve fidan çukura yerleştirilir. Dikim, tüplü fidanda toprak seviyesinde olmalı, aşılı fidanlarda ise aşı noktası toprak altında kalmaması için dikkat edilmelidir. Fidanlar dikilmeden önce kök ve taç budaması yapılıp, dikim sonunda can suyu verilmelidir.

Dikim sonrası hastalık ve zararlılardan korunmak için kesim yerleri macunlanmalı, birkaç yıl bolca sulanmalı yabancı ot mücadelesi yapılmalı, çanakta oluşan kaymak çapalanmalı, hastalık ve zararlılarla yoğun mücadele edilip ikinci veya üçüncü yıl hafif kesimle şekil verilmeye başlanmalıdır.

Tabiatta her yerde ve her toprakta çeşitli bitkilerin yetiştiğini görüyoruz. Ancak bunlar mevcut koşullar altında kendilerine uygun büyüme ortamı bulabilen ve aralarındaki rekabetten üstün çıkan yabani bitki türleridir. Kültür' bitkilerinin üretilmesinde ise toprağın bazı özel nitelikler taşıması gerekir. Toprağı canlı duruma getirmek ve bu durumu sürdürmek toprağı işlemekle mümkündür.

Toprak işlemenin pratik faydaları şunlardır; toprağı kabartmak, su tutma kapasitesini artırmak, gerekli olan havayı temin etmek, homojen bir yapı oluşturmak ayrıca verilen kireç, kompost, yeşil ve mineral gübrenin toprakla gerektiği gibi karıştırılmasını sağlamak ve yabani otları yok etmektir. Böylece toprak fiziksel, kimyasal ve biyolojik olaylar için gerekli ortamı kazanmış olur.

Hasat sonu sıra araları soklu pullukla derin olarak işlenebilir. Ağır topraklarda derin işleme bir ihtiyaçtır. Kumlu topraklarda derin işlemeye gerek yoktur. Orta ve ağır bünyeli topraklarda pulluğun aynı işleme derinliğinde sık sık kullanılması sonunda taban taşı denilen bir katman oluşur. bu tabaka dip kazan aleti ile sürülmelidir veya sürüm derinliği değiştirilmelidir.

İlkbaharda toprak işleme kazayağı, diskaro, kombine tırmık gibi aletlerle yüzeysel sürüm yapılır. Bu dönemdeki toprak işlemenin çiçeklenme tutumu başlangıcından bir kaç hafta önce bitirilmiş olması gerekir. Yüzeysel toprak işlemenin amacı, sulamadan sonra yüzeysel toprağın yapısını iyileştirmek ve yabancı ot kontrolünü sağlamaktır.

Meyilli arazilerde toprak erozyonunu önlemek ve su tutumunu sağlamak için toprak işleme meyile dik yönde yapılmalıdır.

Gübreleme ağaçlarda düzenli bir gelişme ve büyüme ile daha bol ve kaliteli ürün elde etmek için vazgeçilmez bir bakım tedbiridir.

Dengeli beslenmeyen ağaçlarda ürün miktarı azalır, yağ miktarı ve kalitesi düşer, daneler küçülür, hastalık ve zararlılara mukavemetleri ve soğuğa dayanma güçleri azalır.

Bir ağaca verilecek gübre miktarları yaklaşık olarak; azotlu gübrelerde 250 gr. ile 3.5 kg süper fosfatta 0-3 kg, potasyum sülfatta ise 500 gr ile 2 kg arasında değişebilir. Ağaç dengesini muhafaza edebilmek için mutlaka analizlere uygun gübreleme yapılmalıdır.

Zeytin ağacı gelişme başlangıcı ve çiçeklenme dönemi olan Mart- Mayıs ayları ile çekirdek sertleşmesi dönemi olan Temmuz aylarında daha fazla bitki besin maddesine ihtiyaç duyarlar. Bu gibi tesislerin Şubat Mart aylarında gübrelemesi gerekmektedir.

Gübre uygulamalarında azot, fosfor ve potasın hepsi birden verileceği gibi fosfor ve potasın tümü, azotun ise 2/3'ü Şubat-Mart'ta 1/3'ü de sonbaharda uygulanır.

ZEYTİNCİLİKTE SULAMA


Resim

Ülkemizde 800 bin hektarlık alanda zeytin tarımı yapılmakta, bunun ancak %75'i sulama imkânlarına sahip az meyilli veya düz arazilerde geri kalanı da fazla meyilli, sulanamayan araziler üzerindedir.

Zeytinde verimi etkileyen önemli hususlardan birisi de topraktaki mevcut rutubetin muhafazasıdır. Bunun için alınacak tedbirler şunlardır:

1. Meyilli arazilerde toprağın daha fazla su tutmasını sağlamak, erozyonu önlemek için uygun tipte teraslar yapmak,

2. Sulama imkanı olmayan zeytinliklerde toprakta daha fazla su depolanmasını sağlamak ve toprak rutubetini muhafaza etmek üzere toprak işleme ve yabani ot mücadelesine önem verilir.

3. Mümkün olan yerlerde zeytinliklerin sulanması.

Zeytin yıl içersindeki tüm gelişme dönemlerinde topraktaki nem eksikliğine göre çeşitli tepkiler gösterir. Bunları gidermek için ihtiyaç duyduğu dönemlerde sulamak gerekir. Bu da çiçeklenme sonu ile meyvede renk dönüşümü aşamaları arasındaki dönemdir. Özellikle çekirdeğin sertleştiği dönemdir. Bu dönemde sulama yapılırsa ürün miktarı arttığı gibi ürünün sofralık değeri de yükselir.

ZEYTİNCİLİKTE BUDAMA

Resim

Sulama kadar budama da verime yönelik uygulanan kültürel işlemlerden birisidir. Zeytin ağacının gençlik, olgunluk ve yaşlılık dönemlerine ait muhtelif safhalarında farklı budama sistemleri uygulanır. Bunlar şekil, mahsul ve gençleştirme budamaları olarak değerlendirilirler.

Şekil budaması, fidanın mümkün olduğu kadar kısa sürede şekillenip geliştirilerek meyveye yatmasını sağlamak için yapılır. Ağacın ilerideki tacını bu safhada oluştururuz. Bu da tek gövde 3-4 anadallı vazo şeklinde uygulanır.

Zeytin dalları güneş yakmasına çok hassastır. Sert budama anadalları güneş ışığına maruz bırakır. Güneş yakmasından da korunmak üzere dallar üzerinde iyi bir yaprak örtüsü teşekkül ettirilmelidir. Gelişmeyi yavaşlatacak aşırı kesimden kaçınmalıdır.

Fidanlıklarda ve genç tesislerde ilk yıl; çatıyı teşkil edecek ana dalları oluşturmaya yönelik seyreltmeler yapılır ve gövde üzerinden ve ayrıca dipten çıkan kuvvetli dip sürgünleri temizlenir. Daha sonraki yıllarda tacın dengesini bozan birbirine yakın, üst üste binmiş gereksiz dallar uygun şekilde kesilir. Bu işlem yazın yapılabildiği gibi kışın da yapılabilir.

Verimlilik devresindeki budamaya mahsul budaması denilmektedir. Amaç tacın yaprak odun oranı açısından dengede tutulması suretiyle yeşil aksamın daha iyi havalanmasını, güneşlenmesini temin etmek suretiyle verimliliğin devamı sağlanmaktadır.
Mahsul budamasında esas gaye, mahsulün bol olduğu zaman ürünün fazlasının biraz seyreltilmesidir.

İki yılda bir dolu yılına girerken yapılan budamanın yanında. her yıl yapılanı verim yönünden en iyisidir. Budama ilkbaharda yapılmaktadır. Soğuk tehlikesi yüksek olan yerlerde şiddetli soğuklar geçtikten sonra budama yapılmalıdır. Bol su ve gübre bulan ağaçlar hafif bir şekilde budanmalıdır ki, aşırı kuvvetli sürgün teşekkül etmesin. Bu kuvvetli sürgün verimsizliğe sebep olur. Suyun ve gübrenin yetersiz olduğu, hastalık ve zararlılar tesiri ile zayıf düşmüş ağaçlar çok sert olarak budanmalıdır.

Yaşlanmış ağaçlarda odun aksamı artar. Yeşil görünüm kaybolur. Sürgün faaliyetleri azalır. Zeytinde kendini yenileme gücünün fazla oluşu nedeniyle gençleştirmeye gidilmelidir. Gençleştirme anadal seviyesinde, gövde seviyesinde ve dipten olacak tarzda yapılır.

Odunlaşmış, çıplaklaşarak uzamış ve sadece uç kısımlarında az miktarda ürün alınabilen ana dallara sahip ağaçlarda tacın yeniden verilendirilmesi için bu ana dalların ortadan kaldırılması gerekir.

Dallar gövdeye bağlandıkları noktanın 30-40 cm üzerinden kesilir. Bu kesim ya periyodik yapılır veya anadalların hepsi tümden çıkartılırlar.

Gövde seviyesinden yapılan gençleştirmede anadallar ve gövdenin bir kısmı verimden düşmüş ise bu yöntem uygulanır. Aşı noktasının yeri bu kesimde önemlidir. Kesim bunun altından yapılırsa, tekrardan aşılama söz konusudur.

Bunların dışında bir de verimden tamamen çıkmış ağaçlarda herhangi bir gençleştirmeye gitmeden yanında veya sıra aralarında yeniden fidan dikerek plantasyon yenilenir.

Gençleştirmenin başarılı olabilmesi için alınması gerekli tedbirler; bakımsız kalmış topraklar takviye edilir. Erozyon ve hayvan zararı önlenir. Taban suyu problemi halledilir. Kesim yerleri koruyucu bir madde ile kapatılır.

Çeşitli seviyelerde uygulanan gençleştirmelerde ilk yıl teşekkül eden sürgünlerin hepsinin gelişmesine müsaade edilmelidir. İkinci yıl bunun %50'si çıkartılır. Daha sonraki yıl ise hangi şekilde bir taç verilecekse ona göre 1-2 veya 3 gövdeli olarak fidan şekillendirilir.
elle sıyırma yöntemi.

Gerekli bakım tedbirleri ile yapılan uygun gençleştirme budaması neticesinde ağaç yenilenmiş olur. Ürünün kalite ve miktarı da böylece yükselmiş olur.

ZEYTİNCİLİKTE HASAD

Resim

Hasat üretim masrafları içerisinde %50-60’lık bir pay ile en önemli maliyet unsuru durumundadır. Zeytin sofralık veya yağlık olarak değerlendirildiği için hasadı da iki ayrı periyotta yapılmaktadır. Yeşil zeytin hasadında renk sarımsı-yeşile döndüğünde yapılır. Dokusu sertliğini biraz yitirmiş, normal iriliğini almıştır. Zaman olarak Eylül- Ekim'dir.

Zeytinler siyah olarak hasat edilecekse çeşide has rengin alınması beklenir. Fazla gecikme danede yumuşamaya neden olur. Hasad Kasım-Aralık'ta yapılır.

Yağlık zeytinler ağaçta yeşil meyve kalmadığında, yağ oranının maksimum seviyeye çıktığı zaman toplanır. Hasat zamanı pratik olarak tespit edilebilir. Mevsim durumuna göre yağış, fırtına, soğuk ve don zararı söz konusu ise ayrıca zeytin sineği zararı söz konusu ise erken hasad edilebilir. Meyvemsi bir tad isteniyor ise yine erken hasat söz konusudur.
Hasat yöntemleri; elle sıyırma, silkme, sarsma, çırpma, sırıkla indirme şeklindedir. Son zamanlarda hasat makinaları da kullanılmaya başlanmıştır.

Ürün kalitesi yönünden en iyi hasat şekli ürünü elle sıyırmadır. Deneyimli personelce olursa randıman yükselir. Hasat sepete, torbaya veya sergi üzerine yere sıyrılabilir.

Sırıkla yapılan hasatta dalların ve filizlerin kırılması, kanserli bölgelerde bulaşma ve müteakip yılın ürününün zarar görmesi gibi olumsuzluklar söz konusudur. Eğer zorunlu olarak sırık kullanacaksak sırık üzerine bez veya benzeri malzeme sarılmalıdır. Vuruş şekli içten dışa doğru olmaktadır.

Kayıpların önlenmesi ve randımanın artırılması için mekanik hasada geçilmiştir. Elle kullanılan basit taraklarla randıman %20 artmıştır. Küçük bahçelerde ve büyük makinelerin giremeyeceği plantasyonlara düşük maliyetli basınçlı hava ile çalışan taraklar, sarsıcılar ve çırpıcılar sokarak hasat edilebilir.

Sarsıcı makinelerin iş randımanını artırmak için danelerin kopmasını kolaylaştırıcı kimyasal maddelerle çalışma yapılmaktadır. Çeşitli yöntemlerle hasat edilen zeytinlerle birlikte yaprak ve filizlerde dökülür. Daneden bunların elle ayrılması zaman kaybına neden olur, bunun için elek ve temizleyiciler kullanılmaktadır.

ZEYTİN HASTALIKLARI

ZEYTİNLERDE HALKALI LEKE HASTALIĞI


Resim

Hastalık etmeni, kışı yere dökülen veya ağaç üzerinde kalan canlı ve kurumuş hastalıklı yapraklarda geçirir.

Ege bölgesi kıyıları ilk ve sonbaharda genellikle yağışlı geçtiğinden hastalığın gelişmesine uygundur. İç kısımlarda ise, kuytu su tutan yerler, hava ve güneş alamayan sık dikilmiş, budanmamış zeytinlikler hastalığın görülmesi için uygun ortamlardır. Fazla azotlu ve çiftlik gübresi kullanılması hastalığın artmasına neden olur.

Ilk belirtileri ilkbaharda yaprakların üst yüzeylerinde yuvarlak noktalar şeklindeki lekelerdir. Bu görünüm nedeniyle hastalığa halkalı leke hastalığı adı verilir.

Yapraklar fonksiyonlarını tam yapamadıklarından az meyve tutumuna ve meyvelerin erken dökülmesine neden olurlar. Epidemi yıllarında yaprakların tamamının dökülmesiyle ağaçlar çıplak kalabilirler. bu durumda kuvvetten düşen ağaçlarda sürgün ve ince dallar kuruyabilir.

Özellikle sulanan, nemli ve ağır topraklarda ve denize yakın zeytinliklerde hastalığa her yıl rastlanılmaktadır.

MÜCADELESİ

Kültürel Önlemler

a. Taban arazide, ağır ve su tutan topraklarda, havasız ve nemli yerlerde zeytinlik tesis edilmemelidir.
b. Su tutan arazilerde tesis, drenaj kanalları açılarak su akıtılmalıdır.
c. Gübreleme ve sulama tekniğine uygun yapılmalıdır.
d. Ağaçlar havalanacak ve ışık alacak şekilde budanmalıdır.
e. Yere dökülen lekeli yapraklar toplanıp yakılmalı veya derince sürülerek toprağa gömülmelidir.
f. Dayanıklı çeşitlerin yetiştirilmesine çalışılmalıdır.

Kimyasal Mücadele


Bölgelere göre değişik zamanlarda yapılır.
Marmara Bölgesinde;
1. İlaçlama: Ekim ayının ilk yarısında,
2. İlaçlama: Nisan ayının ilk yarısında,
Akdeniz Bölgesinde;
1. İlaçlama: Kasım veya Aralık ayında,
2. İlaçlama : Mart ayının ilk yarısında,
3. İlaçlama: Nisan ayının ilk yarısında,
Ege Bölgesinde;
1. İlaçlama: Zeytinler sürgün vermeden önce Şubat ayında
2. İlaçlama: Zeytinler çiçek açmadan önce nisan ayında yapılmalıdır.
Kullanılacak ilaçlar ve dozları

ZEYTİN DAL KANSERİ

Resim

Zeytin dal kanseri, zeytin ağacının gövde, dal ve sürgünlerinde değişik büyüklükte ur ve siğiller şeklinde görülür. Bunların büyüklüğü, etmenin bulaştığı yara büyüklüğü ile orantılıdır. Senelik sürgünlerde siğiller küçük ve yuvarlaktır.
Hastalık etmeni bir yara parazitidir. Bitkiye. budama, sırıkla hasat, don ve dolu çatlaklarından oluşan yaralardan giren bakteri, 2-3 ay içinde yara yerlerinde yeni ur ve siğiller oluşturmaktadır. Bu ur ve siğillerden dolayı ağaç, topraktan besi maddesi almayarak kurur.

MÜCADELESİ


Kültürel Önlemler

1. Sık sık don olayının meydana geldiği yerlerde zeytin üretimi yapılmamalı,
2. Kanserli fidanlarla zeytinlik tesis etmemeli,
3. Aşı kalemlerini kansersiz zeytinliklerden almalı,
4. Kanserle bulaşık zeytinliklerde, budama işleri rutubetli ve yağışlı günlerde yapılmamalı,
5. Kompoze gübre verilmeli,
6. Sırıkla hasat yapılmamalı,
7. Kanserle bulaşık zeytinliklerde budama işlemi, Temmuz- Ağustos aylarında yapılmalı,

Kimyasal Mücadele

1. İlaçlama: Aralık sonunda,
2. İlaçlama: Şubat sonunda,
3. İlaçlama: Nisan ayında,
4. İlaçlama: Eylül ayında, Bordo bulamacı uygulanarak yapılmalıdır.

ZEYTİN ZARARLILARI

Türkiye dünya zeytin üreticisi ülkeler arasında ağaç sayısı ve zeytinyağı dış satımı açısından 4, sofralık zeytin üretiminde ise İspanya’dan sonra 2. sırada yer almaktadır.
İklim ve yetiştirme koşulları, periyodizite hastalık ve zararlılar zeytin üretimini büyük ölçüde sınırlamaktadır.

ZEYTİN SİNEĞİ


Resim

Larvası meyve etinde galeriler açarak beslenir ve özellikle salamuralık çeşitlerin salamuralık özelliklerinin azalmasına ve yığın asitliğinin yükselmesine neden olur.

Mücadelesi


Meyvelerde vuruk görülür görülmez ilaçlamaya geçilir. Kültürel mücadele Kurtlu meyvelerin toplanması öğütlenmektedir.

ZEYTİN GÜVESİ

Resim

Zararlının larvası yaprak, çiçek ve meyvede zarar yapar meyve tutumunu engeller.

Kimyasal Mücadele


Yaprak dölüne ve meyve dölüne karşı ilaçlama yapılır.

ZEYTİN KARA KOŞNİLİ

Resim

Larva ve ergin dönemlerinde ağacın öz suyunu emerek beslenir. Koşnilin yoğunluğu arttıkça, yaprak ve meyve dökümleri ile dallarda kurumalar başlar.

Kültürel Mücadele

Koşnil genelde kuvvetli ağaçlarda daha az zararlı olduğundan zayıf düşmüş ağaçların kuvvetlendirilmesi zorunludur.


Biyolojik Mücadele

Doğadaki mevcut faydalı türler koşnili %50'nin üzerinde kontrol edilebiliyorsa ilaçlama yapılmamalıdır.

Kimyasal Mücadele

Zararlıya karşı kış ve yaz ilaçlamalarından biri yapılmalıdır
Zeytincilik Tarım Takvimi

OCAK

- Hasat işlemi tamamlanmışsa , sürüm yapılır.
- Toprağa ahır gübresi verilebilir.
- Topraklara Calne tarım kireci uygulanır.
- Tesviye gerektiren zeytinliklerde tesviye işlemi yapılır.
- Yeni zeytinlikler için teras yapılır. Arazi düz ise , dikim yerleri tespit edilerek, çukurlar açılır.
- Zeytinlik toprağının tarımsla kireç ile kireçlenmesine devam edilebilir

ŞUBAT

- Yeni zeytinlikler için çukurlara dikim yapılır.
- Hafif süzek topraklara çiftlik gübresi verilir.
- Kompoze güreler ve azotlu gübreler verilir.
- Halkalı leke ve kansere karşı mücadele yapılır(%1,5'luk bordo bulamacı).
- Zeytinlik toprağının tarımsla kireç ile kireçlenmesine devam edilebilir

MART

- Dikime devam edilir. Kompoze gübre uygulaması sürdürülür.
- Budama yapılır.
- Zeytin güvesine karşı ilk ilaçlamaya başlanır.(Organik fosfatlılarla)
- Zeytinlik toprağının tarımsla kireç ile kireçlenmesine devam edilebilir

NİSAN

- Yeni zeytinliklerde , hava şartlarının kurak geçmesi halinde su verilir.
- Yeşil gübrelerin toprağa gömülmesi işlemi yapılır.
- Budamaya devam edilir.
- 5-10 cm. derinliğinde ilkbahar toprak sürümü uygulanır.
- Delicelerde aşılama yapılır.
- Halkalı lekeye karşı ilaçlama yapılır (%1'lik bordo bulamacı).

MAYIS

- Yeni zeytinliklerde, kurak şartlarda sulama yapılır.
- Şekil budaması uygulanır.
- Hafif sürümle kaymak kırılarak, yabancı otların gelişmesi önlenir.
- Aşılamaya devam edilebilir.
- Nisan ayında yapılan aşıların bağları sökülür.
- Bu ayın sonlarında , sulama işlemine başlanır.
- Zeytin güvesinin ikinci nesli için, organik fosfatlılarla ilaçlama yapılır.

HAZİRAN

- Sulama işlerine devam edilir.
- Yabancı ot mücadelesi yapılır.
- Aşı bağları çözülür (Aşının alt ve üst kısımlarından çıkan filiz sürgünlerde uç alma ile, 25- 30 cm. yukardan 2 cm, eninde gövdeden bilezik alınır.)
- Halkalı lekeye karşı % 1'lik bordo bulamacı uygulanır (İlkbahar yağışlı geçerse ).

TEMMUZ

- Yeni zeytinliklerde 15-20 gün arayla sulamaya devam edilir.
- Yabancı ot mücadelesi yapılır.
- Ağaç gövdelerine badana yapılır.
- Zeytin güvesi için (üç nesli için) organik fosfatlılar, yazlık beyaz yağlarla bilikte verilebilir.
- Temmuz ayında zeytin sineğine karşı ilaçlama yapılır (Tanelerde vuruk varsa, hasattan bir ay öncesine kadar, 15-20 gün arayla organik fosfatlılar verilmelidir.

AĞUSTOS

- Yabancı ot mücadelesine devam edilir.
- Mahsuldar ağaçlar için ikinci sulama yapılır.
- Gövdelere badana uygulaması yapılır.

EYLÜL

- Ağaçların çevresi, hasada hazırlık için, yavaş yavaş düzeltilmeye başlanır.
- Eylül ayının ilk yarısında mutlaka sulanmalıdır. Bu sulama ile, sofralık zeytinlerin kalitesi artacaktır.

EKİM

- Yeşil gübreleme için, toprak tavlı ise tohumlar ekilmelidir.
- Tavlı topraklarda sonbahar sürümü yapılır.
- Hasada hazırlık olarak ağaç çevresi düzeltilmelidir.
- Çeşitli nedenlerle dökülen taneler toplanmalıdır.
- Yeşil zeytin salamurası için, tane hasadı yapılabilir.
- Teras onarılmasına başlanır.

KASIM

- Tesis öncesi teraslama yapılmaya başlanmalıdır.
- Hafif ve süzek topraklar dışında, çiftlik gübresi verilir ve toprağa gömülür.
- Sonbahar toprak işlemesi yapılır. (15-20cm.derinlikte).
- Ağır toprakların ıslahı için kireç atılmalıdır.
- Fosforlu ve potasyumlu gübreler bu ay uygulanabilir.
- Toprağa tarım kireci verilmeye başlanır

ARALIK

- Teras onarımına devam edilir.
- Toprak işleme sonuçlandırılır.
- Hasat işlerine başlanır.
- Kireçleme devam edebilir

ZEYTİN ÇEŞİTLERİNİN ÖZELLİKLERİ:

Memecik: Ege bölgesinin en yaygın çeşididir. Kurağa dayanıklıdır. Ağaç orta büyüklükte ve gevrek yapıdadır. Verimli yan dallan sarkık büyüyen taçlar oluşturur. Yeşil ve siyah'salamuraklık olarak değerlendirildiği halde yağlık bir çeşittir. ' Dane orta irilikte, topan ve ucu sivridir. Yağ oram %28 dir.
Resim

Ayvalık (Edremit): Orta büyüklükte taç oluşturur. Genç dallar önce dik büyür sonradan sarkmaya başlar. Genç dalların rengi açık zeytin yeşilidir. Dallanma seyrek olur. Kurağa hassas olup periyodisite eğilimi azdır. Yağlık çeşit olduğu halde pembe iken salamura olarak da değerlendirilir. Dane küçük ve yuvarlakçadır. Geç olgunlaşır ve uzun süre ağaç üzerinde kalabilir. %24 yağ içerir.
Resim

Domat: Ülkemizin en iyi yeşil salamuralık zeytin çeşididir. Ağaç kuvvetli büyür. Düzenli budandığı ve toplama genellikle elle yapıldığı için periodisite hafif olur. Fidan dikiminde mesafeleri fazla tutmak gerekir. Yağ oranı %23 civarında olup, etli bir zeytindir. Ağacın genel görünümü diğer zeytinlere oranla daha yeşil olup, killi toprağa ve sulanan arazilere önerilk.
Resim

Uslu: Akhisar yöresinin yağlık bir çeşidi olup, siyah salamuralık olarak da kullanılır. Ağacı çok kuvvetli büyüyen, büyük taçlı bir çeşittir. Dallar hafif sarkık olup, dar açılıdır. Meyveleri iri, uzunca, parlak, siyana yakın mor renktedir. Erkenci, hastalıklara dayanıksız, olgunluk döneminde kolay tane döken bir çeşittir. Yağ oranı %18-20'dir.)
Resim

Gemlik: Siyah salamuralık bir çeşittir. Dane rengi parlak siyah, şekli düzgün ve yuvarlağa yakındır. Çekirdek etten kolay ayrılır, yağ oranı %30'dur. Ege bölgesinde dane kabuğu kalınlaşır ve renk matlaşır. Terbiyesi kolay, fazla aralık istemeyen entansif sisteme uygun bir çeşittir.' Yüksek nem ister ve soğuğa dayanıklıdır. Çabuk köklendiği için şişlemeyle üretimde kullanılmaya uygun bir çeşittir.
Resim


1-ZEYTİNLİK KURULMASI:

Extansif (klasik) Zeytin Yetiştiriciliği: Eski zeytinlikler genellikle diğer kültürlere elverişli olmayan fakir ve meyilli topraklarda kurulmuşlardır.Extansif zeytin yetiştiriciliğinde başlıca 2 yöntem uygulanmıştır. Birincisi yabani zeytinlerin (delicelerin) yerinde aşılanması suretiyle tesisler, diğeri de sökülen delicelerin ya da diğer üretim materyallerin (dip sürgün, yumru, çelik ve aşılı fidan) az verimli ve derin topraklı yerlerde dikilmeleri suretiyle kurulan tesislerdir. Yabani zeytinlerin aşılanmasıyla tesis edilmiş zeytinliklerde ağaçların beslenme ve güneşlenme yönünden birbirlerine zarar verecek şekilde sık oldukları durumlarda ürün verimlerinde azalmalar görülmektedir. Ayrıca kültürel önlemler için modern aletler kullanılamamaktadır. Çeşitli üretim materyallerinin dikimi suretiyle oluşturulan tesislerde dikim aralık ve mesafeleri çok geniş tutulmuş, zeytin ağacı sayısı dekara 10-20 adede kadar indirilmiştir. Bugün bu tip zeytinliklerde aradaki boş alanlardan yararlanmak amacıyla yapılan ara ziraatı zeytinin zayıflamasına, geç gelişmesine ve verimden düşmesine yolaçmaktadır.Bu sorunlar zeytinciliğin entansif duruma getirilmesiyle çözüme ulaştırılmıştır. Rantabl çalışmalara uygun olan yerlerde entansif zeytin bahçeleri kurulmaktadır.

Entansif Zeytin Yetiştiriciliği:

Entansif zeytincilik şöyle özetlenebilir; Uygun ekolojik koşullarda her türlü yatırım yapılarak ve plantasyonun her türlü teknik zorunluluklarını yerine getirerek zeytinliğin verimsiz dönemini mümkün olan en kısa zamana indirmek ve en yüksek verim devresine mümkün olan en kısa sürede ulaşmaktadır.

Entansif zeytinciliğin temeli şu noktalarda toplanabilir:

1-Birim alandaki ağaç sayısının arttırılması,
2-Birim alandan alınan ürün miktarının artünlması, -*
3-Birim miktardaki ürüne düşen maliyet masraflarının azaltılması, Bu prensiplerin ışığında, entansif zeytinlik- tesisinin genel karakterleri:
-Modern zeytin bahçesi kapama zeytinlik şeklindedir ve ara mahsul yetiştiriciliği yoktur. Topografik bakımdan modern alet ve makina kullanılmasına elverişlidir.
-Ağaçlar aynı yıl dikilmiş olup, çeşit özelliği ve gelişim yönünden tümüyle homojendir.
-Plantasyonlar küçük boylu, alçaktan taçlandırılmış ağaçlardan meydana gelmektedir.
-Ağaçlar arası aralık ve mesafeler mümkün olduğunca azaltılmış, dolayısıyla birim alana fazla sayıda ağaç dikilmiştir.
-Sulama, toprak işleme, gübreleme ve mücadele vardır. Budama hafif ve ilk yıllarda sadece seyreltme şeklindedir.


FİDAN YETİŞTİRİCİLİĞİ


Resim

Sağlıklı ve çeşit özelliği taşıyan damızlıklardan seçilen 1 yıllık sürgünlerden çelikler itina ile kesilerek 25-35 cm. olarak boylanır.

Üzerindeki 2-4 yaprak kalacak şekilde hazırlanan çelikler artık hormonlama işlemine hazırdırlar

Çelikler 4000 ppm olarak hazırlanan IBA (indol butirikasitte) 5 saniye kadar bekletilir. Daha sonra alkolün uçması için bir süre kurumaya bırakılır

Hormanlanan çelikler M2 de 1500-1700 adet olmak üzere perlit veya kum yetiştirme ortamına dikilir

Yerine dikilen çelikler 60-90 gün süreyle 20-25 ºC sıcaklıkta ve % 80 nem olacak şekilde tutularak köklenmesi sağlanır

Köklenmesi tamamlanan çelikler yerlerinden sökülerek torba veya kaselere dikilir. Müdürlüğümüzce yapılan uygulamada şubat ayında konulan çelikler direk torbaya dikilerek dışarıda, agustos ayında köklendirilen çelikler ise kaseye konularak seralarda kışlatılır.

Torbalara alınan köklü çelikler sulama, zirai mücadele ve diğer bakım işleri itina ile yapıldıktan sonra ortalanma 16-24 ay içersinde satışa gelir. Bu arada sertifikasyon için gereken prosüdür yerine getirilerek fidanların sertifikalanması yapılır, akabinde satışa sunulur

ÇİZME VEYA KIRMA YEŞİL ZEYTİN İŞLENMESİ

Resim

Renkleri yeşilden sarıya veya hafif pembeye dönen zeytinler bu tip işlemeye uygundur. İçlerindeki yaralı, çürük, kararmış daneler ve dal, yaprak, taş gibi yabancı maddeler ayrılır.
Zeytinler boylamasına üç yerinden çizilirler. Kırma zeytin yapılacaksa üzerine uygulanan bir ağırlıkla zeytin eti parçalanır. Çekirdeğin kırılmamasına dikkat edilmelidir. Zeytinler kaplara doldurulur. Haftada bir suları değiştirilerek zeytinlerin acılığı yok edilir. Eğer yumuşak bir zeytin çeşidi ise tatlanma sırasında kullanılan suya % 2 tuz ilave edilmelidir. Daha sonra zeytinler % 7-8 tuz % 0.5 sitrik asitli salamurada 15 gün-1 ay muhafaza edilirler. Bu esnada düşen tuz miktarı kadar ilave yapılarak tuz yüzdesi % 7-8 de tutulur. Sonra zeytinlerde yeniden ezik daneler seçilir, yıkanıp süzülen zeytinler % 5-6 tuz, % 1-2 sitrik veya laktik asit bir miktar iyi kalitede zeytinyağı ilave edilerek ambalajlanır.

NATUREL SİYAH ZEYTİN İŞLENMESİ

Resim

Siyah renk kabuktan itibaren etenin 1-2 sine veya yarısına işlemiş zeytinler önce bir seçime tabi tutulup yaralı, çürük, rengi açık olanları ayrılır. Zeytinler yıkandıktan sonra kaplara doldurulur. Üzerine ağırlık konulup temiz ve süzülmüş %10 luk salamura doldurulur. Böylece başlayan fermantasyon ile zeytinde acılığın yok oluşu ve yeme olumuna gelmesi 7-9 ay sürer. Bu süre boyunca tuz kontrolleri yapılarak düşen tuz oranı % 10 a tamamlanır. pH kontrolleri yapılır. Yüzeyde gelişen maya ve küf tabakası sık sık temizlenmelidir. Fermantasyonu tamamlayan zeytinler renkleri açılmış pembe, şarap rengi veya vişne olmuştur. Kararmaları için havalandırılırlar. Daha sonra da pH 4.5 ayarlanmış % 8 lik salamura ilave edilerek ambalajlanırlar.

SELE ZEYTİNİ İŞLENMESİ


Resim

Bu tip zeytin işlemek için Gemlik çeşidi gibi eti kalın ve çekirdeği küçük zeytinler tercih edilmelidir. Zeytinler tam siyah rengini almış olmalıdır. İçlerindeki yaralı, çürük rengi açık daneler ve yabancı maddeler ayrıldıktan sonra zeytinler yıkanır. Daha sonra da zeytinler selelere bir kat tuz, bir kat zeytin olacak şekilde doldurulur. Üzerine kanaviçe bezi örtülüp kenarları sepete dikilerek tutturulur. Zeytin ağırlığının % 15-20 si kadar iri tuz kullanılır. Seleler gün aşırı sağ-sol, alt-üst çevrilerek danenin her tarafının tuzla teması sağlanır. Zeytinler yaklaşık bir ay içinde tatlanır. Daha sonra elenerek tuzdan ayrılır. Yıkama yapılmaz. Zeytinyağı-sirke karışımı sıvıya batırılarak muhafaza edilir.

TENEKE TİPİ SİYAH ZEYTİN İŞLENMESİ


Resim

Özellikle Marmara bölgesinde yaygın olan tenekelerde salamurasız olarak kuru tuz ile yapılan bir üretim şeklidir. En çok Gemlik çeşidi kullanılır. Zeytinlerin iri danelileri seçilir. Zeytinler tenekelere doldurulur ve aralarına zeytin miktarının % 6-7 si kadar iri tuz konulur. Zeytin ağırlığının % 3-4’ü kadar zeytinyağı ilave edilir. Tenekelerin ağzı sıkıca kapatılır. Tenekeler haftada bir sağa sola çevrilir. 12-13 kg zeytin, 600-750 gr tuz, 200-500 gr zeytinyağı, 100 gr sirke konularak teneke tipi zeytin hazırlanabilir.

SİRKELİ SİYAH ZEYTİN İŞLENMESİ

Büyük daneli, meyve eti kalın, çekirdeği küçük Gemlik, Çelebi, Kiraz, Manzanilla gibi çeşitler bu tip işlemeye uygundur. Ham zeytinin yapısında bulunan acılık maddesinin daha kolay alınabilmesi için bir mantara batırılmış üç iğne yardımıyla dane döndürülerek üç defa delinir veya boylamasına üç yerinden çizilir. Bir kaba doldurulan zeytinlerin haftada bir suyu değiştirilerek tatlanması sağlanır. 1.5- 2 ay sonunda tatlanan zeytinler % 8 tuz, % 1.5 sirke ile aralarına soyulmuş sarımsak konularak cam kavanoz veya laklı tenekelere konulurlar. Üzerine % 1-2 oranında zeytinyağı ilave edilir. Ambalajlamadan 1.5-2 ay sonra bu zeytinler için en iyi yeme olum zamanıdır.

1)Zeytinyağı Çeşitleri


Zeytinyağı üretim yöntemlerine göre başlıca üç kategoriye ayrılır: Naturel yağlar, Rafine yağlar ve naturel ve rafine yağ karışımı olan Tip yağlar.

Naturel Zeytinyağı (Virgin Oil)


Zeytinyağının hası, meyvenin yeşilden sarıya değişen doğal renk, koku, tat özelliklerine dışarıdan hiçbir kimyasal işlem uygulanmadan önümüze gelen yağdır. Zeytinlerin yıkanmasından, öğütülmesinden, hamurunun sıkılmasından, yağının karasudan ayrıştırılıp süzülmesine dek, ister mengeneli ister kontinu sistemde, sadece mekanik ve fiziksel yollarla, ısının da yağı bozmayacak şekilde ayarlanmasına dikkat edilerek üretilen, "yağlı" da olsa gerçek bir meyva suyudur. Asitlik derecesi yüzde 3.3'den az olan naturel yağlar biyolojik açıdan en değerli yağlardır. Asitlik derecesi: 100 gr. zeytinyağında bulunan "oleik asit" miktarının yüzde olarak belirlenmesidir. Daha basit bir anlatımla, zeytinyağı gliserin ile oleik asit gibi iki organik maddenin birleşmesinden oluşur. Oleik asit gliserinin içinde tümüyle erimez, bir bölümü serbest kalır. Serbest kalan miktar az olursa yağ güzel, lezzetlidir, çoksa yağ acılık yapar.

Naturel zeytinyağları asitlik derecesine göre Uluslararası zeytinyağı Konseyi (UZK) ve Türk Standartları Enstitüsü'nün saptadığı dört ayrı türde değerlendirilir: Sızma, naturel, naturel birinci ve lampant.

Naturel Sızma Zeytinyağı

Genelde "erken hasat" tam olgunlaşmadan toplanan zeytinlerin"souk" bir başka deyişle herhangi bir biçimde ısıl işlemden geçirilmeksizin, sıkılmasıyla elde edilir. Zeytin meyvasındaki tat, koku ve vitaminler aynen korunmuştur. Asit oranı 1 ve altındadır, rengi yeşile çalar. Asit derecesi sıfıra en yakın olan yaş ingilizcede "extra virgin" olarak adlandırılır.

Naturel Zeytinyağı (Virgin Olive Oil)

Çeşitli nedenlerle "hafif kusurlu" ve asit oranı biraz daha yüksek çıkan yağlar ise, genelde "naturel" yada sadece "virgin" başka bir deyişle "katıksız" olarak nitelendirilir. Asit oranı yüzde 1-2 arasındadır.

Naturel Birinci Zeytinyağı (Ordinary Virgin Olive Oil)


2 asidin üstünde ve azami 3.3 asit içerdiği için "hafif kusurlu" sayılır.
Lampant

"Aydınlatmaya yarar" ya da "lambalık" diye çevirebileceğimiz bu kategori naturel yağ "kusurlu" olarak nitelendirilir. Asit oranı 3.3'ün üzerinde, küflü ve bozuk yağları simgeler. Doğrudan tüketim için uygun değillerdir. Sağlıklı bir biçimde tüketilmeleri için fiziksel "rafinasyon" işleminden geçirilmeleri gerekir.

Rafine Zeytinyağı

Yüksek asitli ya da kötü tat ve kokuda zeytinyağlarının doğal yapısında değişikliğe yol açmayacak yöntemlerle rafine edilerek yenilebilir hale getirilmişine "rafine zeytinyağı" denir. Rafinaj bir tür temizlik işlemidir. Yağın sadece istenmeyen yönleri giderilir. Yabancı hiçbir madde eklenmez. Asitsiz, kokusuz ve renksiz bu yağ, daha sonra iyi kalite yağ ile karıştırılarak yitirdiği biyolojik özellikleri yeniden kazanır.

Tip Zeytinyağı

Rafine zeytinyağı ile naturel zeytinyağının harmanlanması ile üretilen zeytinyağlarına "Yemeklik Tip Zeytinyağı" denir. "Paçal" yada "kupe" olarak adlandırılan Tip Zeytinyağları iki türlüdür:

Riviera: "Naturel" ve "rafine" yağlar belli oranlarda, örneğin yüzde 80-90 oranında rafine edilmişyağa yüzde 10-15 naturel yağ karıştırılarak elde edilir. Karışım oranları kadar, kullanılan naturel yağın asitlik oranının tercihenyüzde 3'ü geçmemesi, tadının keskinliği ve rengi de nitelikli ve hoş aromalı olan Riviera üretilmesinde elbette önemli bir rol oynar. Azami 1.5 asit içerir.

A Tipi: Aynı biçimde harmanlama işlemi uygulanır. Ancak azami asit oranı 2'dir. Kalitesi ve lezzeti, içine karıştırılan naturel yağınki kadar, üretim tesisindeki rafinasyon teknolojisinin üstünlüğüne de bağlıdır elbette.

2) Zeytin Çeşitleri


Yeşil Zeytin Salamurası

Zeytinler irileştiği zaman dallarından kopartılır, çürük ve kurtlu taneleri ayrılır. İri, beresiz olanların çöpleri çıkarılır. Yeşil zeytinler çok acıdır, acısını gidermek için litresinde 30-40 gr. sutkostik veya potaskostik bulunan suda 9-12 saat kadar bırakılır. Sud veya potaskostikli suyu tahta fıçılara konmalı, katiyyen madeni kaplara koyulmamalıdır. Bu suyun içine madeni bir cisim de sokulmamalıdır.

Suda kalma zamanı zeytin çeşidine göre test edilmelidir. Arada sırada tadı denenmelidir. Tadı iyileşmiş ve zeytinin etinden çekirdeğine doğru üçte iki oranında kararmış ise fıçının suyu boşaltılır, temiz su eklenen zeytinler 24 saat beklemeye bırakılır. Acısı giderilmiş zeytinler tuzlu suda salamura yapılır. Salamura'nın tuz oranı litrede 30 gr.'dır. Bu suda 3-4 gün bekletildikten sonra salamura suyu değiştirilir. Litresinde 50-60 gr. tuz bulunan bir suya konulur. Bu şekilde bir hafta kalan zeytinler artık litresinde 100-120 gr. tuz bulunan kendi suyunda salamuraya yatırılır.

Siyah Zeytin Salamurası


Zeytinler vişne kırmızısı rengini aldıkları zaman ağaçlarından toplanır. Acılığının giderilmesi üzerine 4-5 gün suda bırakılır. Bu sırada günde 1 defa suyu değiştirilmelidir. Acılığı giderilen zeytinler, litresinde 40-60 gr. tuz bulunan salamura ierisine yatırılır. Siyah zeytin salamurasına koku vermek üzere defne yaprağı, sarmısak gibi kokulu şeyler katılabilir.

Yeşil zeytinler toplanır, çürük ve kurtlular ayıklanır. Çöpleri koparılır, yıkanır. bir çekiçle vurularak çatlatılır veya bıçakla 3-4 yerinden çekirdeğe dayanacak şekilde çizilir, suya atılır. on-onbeş gün sade suda, iki günde bir suyu değiştirilmek suretiyle bekletilir.

Çekiçle kırma zeytinler daha çabuk olur. Zaman zaman zeytin tadılır, acılığı gitmemişse biraz daha suda bırakılır. Tadlanmışsa sudan alınır. Bir kilosuna bir kahve kaşığı dövülmüş limon tuzu, bir tatlı kaşığı ince tuz ile zeytinler karıştırılır, harmanlanır. Kavanozlara doldurulur. Üzerine basılıncaya kadar su konur. Kavanozun üzerine zeytinyağı konarak hava ile teması kesilir. Bir taraftan yenmeye başlanabilir. Not: Çekiçle kırma ve çizme zeytin ayrı ayrı yapılmalıdır çünkü kırma zeytin daha çabuk olur.

Sele Zeytini

Ağacından rengi laciverde dönmüş zeytinler koparılır veya çarşıdan alınır. Sağlam, çürüksüz, kurtsuz zeytinler bir tarafa ayrılır, yıkanır, suları süzülür. Kilosuna 300 gr. tuz hesabıyla beş kilo zeytine bir buçuk kilo iri tuz alınarak karıştırılır. Bir çuvala veya seleye konur. Üzeri ağır bir taş yada birkaç taş ile bastırılır. Böylece acı suyunun akması sağlanır. Zaman zaman bakılır, zeytinler buruşup tatlanmışsa ve acısı kalmamışsa yenmeye başlar. Bu zeytinleri uzun müddet muhafaza etmek için elle oğularak tuzu giderilir. Kavanozlara doldurulur, ağızları kapatılır. Yine zaman zaman küflenip küflenmediklerine bakılır. Küflüler varsa seçilir, yıkanır, evvela onlar yenir. Küflenmemişse öyle bırakılır. Yenmek istendiğinde yenecek miktar ayırılır, sıcak suda yıkanır. Üzerine zeytinyağı dökülür, limon sıkılır, afiyetle yenir.

Doğanın Doktoru

2000'li yıllara doğru kulağınıza küpe olsun:
Cankurtaranımız zeytinyağı, insan soyunun devamı için gelecek nesillere bırakacağımız en kıymetli hazine…Yarım yüzyıl aksini önerdikten sonra, günümüz tıp dünyasının çekişmeli ortamında dünya sağlık otoriteleri nihayet fikir birliğinde kesin kararlı: "Zeytinyağı yemek sadece yararlı değil, gerekli de!"
"Zeytinyağı" yüksek tansiyon, kolesterol, damar sertliği, mide ve bağırsak ülserleri, romatizma, safra kesesi tembelliği, safra taşı, safra kanalı tıkanıklığı, karaciğer bozuklukları, kabızlık, kansızlık, gut hastalığı ve deri çatlamalarını başarı ile tedavi ediyor. Tıbbın taht kurduğu Amerika'da yılda 1000 ton olan zeytinyağı tüketimi, son 10 yılda 120.000 tona ulaşır mıydı başka türlü?

Zeytinyağının Faydaları

11 Nisan 1997 tarihinde yapılan İtalya Ulusal Araştırma Konseyi toplantısında beslenme uzmanları ve kardiyologlar, besleyici özelliği fazla olan ve vücuttaki yağların temel maddesini oluşturan zeytinyağının yararları hakkında açıklamalar yaptılar.
Bu toplantıda önemle üzerinde durulan noktalar ise:

Hatırlatma: Sıvı yağ ve margarin gibi yararlı yağlar ısıtma ya da pişirme sırasında vücut için zararlı hale gelirler

Ayrıntı: Zeytinyağını, besin değerini kaybetmemesi için salataya yemeğe otururken ekleyin.

Uyarı: Sıvı yağları karıştırmayın Bu, hem tatları acılaştırır hem de yağların erimesini engelleyerek vücut için zararlı oksidasyonlara neden olur.**

Biz de zeytinyağının birçok kaynakta yer alan ve kanıtlanan birkaç faydasını kısaca belirtebiliriz (Tabi sadece yararlarından bahsederken o haz veren lezzetini de unutmamak gerekiyor).

-Zeytinyağlarını insan sağlığında ve özellikle kalp ve damar hastalıklarından korunmada etkili olması, tekli, doymamış bir yağ olmasındandır.
-Kandaki HLD dediğimiz iyi huylu kolesterol düzeyini arttırır.
-LDL kolestrolü temizler.
-Yağların içinde hazmedilmesi en kolay olan olduğu için sindirim kolaylığı sağlar.
-Çocuklarda beyin ve kemik gelişimini hızlandırır.
-E vitamini sayesinde yaşlanma etkilerini azaltma ve doku yenileme özelliği taşır.
-Kireçlenmeyi önlemede büyük rol oynar.
-Cansız saçların kuvvetlenmesini sağlar.
-Zeytinyağı unutkanlığı önler : Akdeniz ülkelerinde yaşayan ve yemeklerinde çoğunlukla zeytinyağı kullanan toplumların 65 yaş üzeri yetişkinlerinde hatırlama oranının diğer ülke yetişkinlerine göre çok daha fazla olduğu saptanmıştır.

Bunları Biliyor musunuz?

Türkiye kalp projesi araştırmalarının sonuçlarına göre, Türkiye'deki ölümlerin yüzde 37'si kalp hastalıklarından kaynaklanıyor

Kolestrol yüksekliği zeytinyağı en az tüketen Karadeniz bölgemizde, en düşük oran ise zeytinyağı ağırlıklı beslenen Ayvalık çevresinde. Zeytinyağını bol tüketenülkelerde özellikleYunanistan, İspanya ve İtalya'dakalp ve damar hastalıklarıve bu hastalıklardan ölüm oranı çok düşük.

Amerika'nın ünlü beslenme uzmanı Ancel Keys, Akdeniz ülkelerinde damar ve kalp hastalıklarına çok az rastlanmasının nedenini araştırmış ve bütün yemeklerde sadece naturel, sızma zeytinyağı kullanan bu hastalarda ülser yaralarının kapanma oranının yüzde 55 olduğu saptanmıştır.

Ciltlerine radyasyon verilmeden önce zeytinyağı sürülen hamsterlarda, zeytinyağının radyasyona karşı kesin ve tam bir koruyucu madde olduğu saptanmıştır. ***

Pratik Öneriler:

Bir ziyafet öncesi ve sonrası birer kaşık zeytinyağı içebilirsniz. Zeytinyağı mide zarını örtüpalkolün işlemesini önleyeceği gibi, karışık içkilerin yol açtığı sarhoşluğu bir ölçüde azaltır. Safra salgısını arttırarak hazmı kolaylaştırır...

Yüksek tansiyon için: 15-20 kadar taze yada kuru zeytin yaprağını 300 gr. suda 15 dakika kaynatın. Süzgeçten geçirip suyunu alın. Üzerine biraz şeker ilave edin. 15 gün boyunca sabah akşam sıcak için.

Sürekli kabızlık çekenler: Sabahları aç karnına 1-2 kaşık zeytinyağını deneyiniz. zeytinyağı iyi bir "laksatif"tir

Oruç tutanlar: Sahurda bir çorba kaşığı zeytinyağı içmek bağırsak ve safra kesesini rahatlatacaktır.

Ağrı, romatizma, ayak bileği dönmesi, adale incinmesine karşı: 200 gr. doğranmış taze çiçek ve yaprak, 100 gr. sarı papatya ile 1 kilo zeytinyağını arada sırada karıştırarak 2 saat süreyle bir 1benmari" içinde kaynattıktan sonraiçindekileri süzünüz ve acı veren yeri derinlemesine ovuşturunuz.

Romatizma ağrıları için: Dövülmüş kuru defne yapraklarını zeytinyağı içinde sulandırıp macunlaştırınız, ağrıyan yerin üzerine bolca sürünüz.
Deri yırtılmaları veya kesiklerde: Zeytinyağını, arı balmumu, doğranmış soğan ve kuyruk yağı ile karıştırarak "yara merhemi" olarak kullanabilirsiniz.
Soğuktan dudaklarınız çatlamasın diye üzerine biraz zeytinyağı sürün. Kuru ve çatlak elleriniz üzerine biraz zeytinyağı sürünüz. Yorgun ayaklar için banyo sonrasında eşit ölçüdeki zeytinyağı ve limonsuyu ile 10 dakika ovuşturunuz.
Zeytinyağını çok az tentürdiyotla karıştırarak ucuz ve sağlıklı bir güneş yağı elde edebilirsiniz.

Sütü kesilen anneler için: Yağsız inek sütüne bira zeytinyağı katıp, sütten kesilen bebeğe veriniz. Anne sütü gibi doğal bir besindir, çünkü zeytinyağı anne sütüne yakın miktarda linoleik ve linolenik içerir.

"Kafa sağlığınız için" ... gıcırdayan kapılarınıza zeytinyağı sürebilirsiniz.

Zeytinyağı Güzelliktir:

Beyaz dişler için: Dişetlerinizi zeytinyağı ile çalkalayınız ve uzunca bir süre ağızınızda tutunuz.

Parlak ve yumuşak saçlar için: Bir yumurta sarısını, 1 kaşık zeytinyağı, 1 limonun suyu ve yarım bardak bira ile karıştırınızve saçlarınıza uygulayınız. Bir süre bekleyiniz. sonra da başınızı sabun yada şampuanla yıkayınız. 2 kahve kaşığı zeytinyağı, 1 kaşın ricin ve 10 damla kekiközünden hazırlanan bir karışım yapabilir saçlarınıza friksiyon ile uygulayabilir, saçlarınızı parlaklaştırabilirsiniz.

Kepeğe karşı: 20 gr. risin, 20 gr. kolonya ile 150 gr. zeytinyağını karıştırıp saçlarınıza friksiyon yapabilirsiniz.

Kuru cildi nemlendirmek için: Sızma zeytinyağı ile iyice ezilmiş avakado meyvası hamurunu yüzünüze sürüp 10-15 dakika bekletiniz. Sonra yüzünüzü yıkayınız.

Yüz kırışıklıkları için: Haftada 2 kez, yatmadan önce zeytinyağı ve limon karışımı ile yüzünüze masaj yapabilirsiniz.

Kol ve Bacaklara yumuşaklık kazandırmak için: Kalın tuzla karıştırılmış zeytinyağı ile masaj yapınız, sıcak su ile yıkayınız.

Güneş yağına karşı saf zeytinyağını sürebilirsiniz.

Kolay çizilen veya kırılan tırnaklara karşı:
Parmaklarınızı 5-10 dakika zeytinyağında tuttuktan sonra, iyotlu alkol ile ovuşturunuz.

Parmaklarda oluşan nasıra karşı:
Zeytinyağı ve sarımsak veya kuru soğanla hazırlayacağınız merhemi üzerlerine sürünüz.
En son tarimsal tarafından Cum Ara 09, 2011 12:00 am tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi.


Cevapla

“Meyve Yetiştiriciliği” sayfasına dön