Tarıma Gönül Verenlerin Buluşma Noktası "Tarım Foruma" Hoşgeldiniz..

Hoşgeldin, Ziyaretçi: Giriş Yap Üye Ol


Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 4/5 - 1 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Bazı Bitkilerin Toprak İstekleri
#1
ARMUT

Armut toprak bakımından fazla seçici değildir. Bununla beraber, toprak ne kadar derin, geçirgen, sıcak ve besin maddelerince zengin olursa ağaçların gelişmeleri de o kadar iyi ve verimleri o nispette yüksek olur.

Armut, çok farklı toprak koşullarına uyum sağlayabilen bir meyve türüdür. Ilıman iklim meyve türleri arasında ağır ve havalanması zayıf topraklara en toleranslı olanı armutlar dır. 45 - 63 cm toprak profili olan ve altta geçirgen bir tabaka bulunması armudun minimum toprak isteğidir. Armut bahçesi kurarken en sakınılması gereken topraklar yüzlek kireçli olanlar veya alt toprak tabakasına doğru yüksek oranda kireçli su bulunduran topraklardır ki bu yerlerde ayva anacı üzerine aşılı armutlar demir noksanlığından büyük zarar görürler. Armut ağacı topraktaki organik madde miktarının yüksek olmasını ister bu organik madde miktarı bakımından zayıf olan topraklar iyi yanmış çiftlik gübresi ile takviye edilmelidir.

ARPA

Kır, kırtaban arazilerde sulanmadan yetiştirilir. Derin, kuvvetli, humuslu veya tınlı topraklarda daha iyi verim olur.

AYÇİÇEĞİ

Derin, rutubetli ve humuslu toprakları sever. Kumlu topraklardan killi topraklara kadar geniş bir sınır içerisinde yetişebilmektedir. Toprak asit karakterli olmamalıdır. Toprak tuzluluğuna dayanıklılığı düşüktür. Toprağın geçirgenliği iyi olmalıdır. Kök yapısı uygun olduğu için kurak topraklarda da gelişir.

BAKLA

Derin, geçirgen, organik maddece zengin, killi-kumlu, killi-tınlı, pH’ sı 6,5-7,3 olan topraklar, bakla yetiştiriciliğine uygundur. Drenajı kötü ve su tutan topraklarda diğer bitkilerden daha iyi yetişir.

BUĞDAY

Buğday bitkisi her çeşit toprakta yetişmekle birlikte genellikle yükse verim derin, killi, tınlı-killi, humusça zengin topraklardan alınmaktadır. Buna karşın makarnalık buğdayların ekmeklik buğdaylara göre daha fakir topraklarda yetiştirilmesi mümkün olabilmektedir.

ÇELTİK

Pek seçici değilse de, derin, tınlı ve besin maddesince zengin topraklarda daha yüksek verim verir. Çeltik yetiştirilecek toprak, su tutması bakımından fazla geçirgen olmamalıdır. Tuza dayanıklıdır. pH sı 4,5-7,5 arasında olan topraklarda iyi yetişebilmektedir.

ÇİLEK

Çilek asit toprakları sever.PH 6.5 den az olmamalıdır.Genel olarak derin, verimli, iyi
drene edilmiş nem tutma kapasitesi yüksek topraklarda iyi gelişir ve bol ürün verir, en iyi toprak kumlu-killi milli ve süzek topraklardır. Allüviyal humuslu tınlı topraklarda da iyi gelişir. Kireçli toprakları sevmez.

DOMATES

Domatesin toprak isteği; kumludan killiye kadar her tür toprakta yetişebilir. Derin, geçirgen su tutma kabiliyeti iyi humus ve besin maddelerince zengin tınlı toprakları sever. Kumlu tınlı topraklarda erken ürün verir. Çorağa oldukça dayanıklıdır. En uygun toprak reaksiyonu pH 6.5 civarındadır.

ELMA

Elma için en iyi topraklar; içerisinde optimum düzeyde kireç ve yeteri kadar humus bulunan tınlı, tınlı-kumlu veya kumlu-tınlı geçirgen topraklardır. Nemli bölgelerde az derin ve kumlu topraklar iyi gübrelenirse ağaç normal bir gelişme gösterir. Kurak bölgelerde ise az derin ve kumlu topraklarda susuzluktan çok zarar gördüğü halde ağır topraklarda susuzluğa dayanımı artar. Elmalarda kökler genel olarak yayvan büyüse de taban suyunun bir metreden yukarı olmaması istenir.

Çok kireçli topraklarda demir alımındaki aksamadan dolayı bitkide sarılık görülür. Bununla birlikte memleketimizdeki her tip toprak üzerinde gerekli bakım yapılmak şartıyla elma yetiştiriciliği yapılabilmektedir.

KAYISI

Derin kökleri olduğu için, derin, geçirgen, iyi havalanan, tınlı, tınlı-kireçli topraklarda en iyi şekilde yetişir. Taban suyuna çok hassastır. Çok nemli killi ağır ve asitli toprakları sevmez, çok fakir kuru topraklarda iyi gelişmez.

KİRAZ

Kiraz toprak yönünden seçicidir. İyi drene edilmiş, derin, verimli, havalandırmaya uygun, organik madde yönünden zengin ve yaz ayları boyunca sulanabilen topraklar, kiraz yetiştiriciliği için çok uygundur.

Taban suyunun yüksek olduğu yerlerde, kökler yüzeyde kalır ve zayıf olurlar. Bu gibi ağaçlar, kuraklıktan ve kış soğuklarından daha çok zararlanırlar. Çok kurak, kumlu, çakıllı ve fazla kireçli topraklar, kiraz için uygun değildir. Böyle topraklarda, meyve küçük kalır, meyve dalları seyrek olur, meyvenin kabuk çekirdek oranı artar. Ağır topraklarda kökler havalanamaz, ağaç zayıf gelişir, meyveler irileşemez ve olgunlaşmadan dökülür. Ayrıca böyle topraklarda ağaçlarda zamklaşma olur.

KURU FASULYE

Hemen hemen bütün topraklarda yetiştirilmesine rağmen derin, su tutması iyi, drene edilebilen, organik maddece zengin kumlu-tınlı toprakları sever. Asitli topraklardan hoşlanmaz. Fasulye yetiştiriciliğinde pH’nın 6,0-6,8 arasında olması istenir.

MISIR

Her tip toprakta yetişebilmekle beraber iyi havalanan, derin yapılı; humusca zengin, alüvyal toprakları sever. Tuzluluğun fazla olduğu topraklarda gelişmez. Toprakların drenajı yeterli değil ise drenaj kanalları ile fazla su uzaklaştırılmalıdır.

MUZ

Muz yetiştiriciliği için en iyi topraklar; derin, besin maddelerince ve humusça zengin, geçirgen, iyi havalanan, hafif bünyeli (Kumlu-Tınlı) ve hafif alkali, killi Tınlı, Kumlu karakterdeki, derin topraklardır. Toprak taşsız, iyi işlenmiş olmalıdır.

Muz bitkileri toprak ve su tuzluluğuna çok hassastır. Bu nedenle bahçe tesisi yapılacak yerin toprağı ve kullanılacak suyun tuzluluğu mutlaka analiz ettirilmelidir. Ancak yine de organik maddece zengin, orta bünyeli, drenaj sorunu olmayan ve hafif asidik (pH=6) olan topraklarda daha iyi gelişir.

NOHUT

Değişik toprak tiplerinde yetişebilen bir kültür bitkisidir. Toprak farklılıkları bitki habitusunu etkiler. Yurdumuzda genelde kireçce zengin, eğimli arazilerde ekilmektedir. Kurağa toleransı fazla değildir. Nemi fazla sevmez. Toprk pH sının 6.0-9.0 arasında olması iyi bir verim için uygundur. Topraktaki alınabilir kalsiyumun fazlalığı da nohutun pişme özelliğini etkiler.

PAMUK

Pamuk sıcağı seven, 32 güney ve 47 kuzey enlemleri arasında kuru ve sulu şartlarda yetiştirilen bir bitkidir. Genellikle sulu şartlarda yetiştirilir. Toprak isteği bakımından fazla sorunlu olmamakla beraber süzek ve allüviyal topraklarda çok iyi yetişir. Toprak asitliği bakımından da toleranslıdır. Ph sı 6,5-7,5 olan topraklarda da yetişebilir.

PATATES

İyi kabartılmış, havadar, süzek ve derin yapılı topraklarda bol verimli, düzgün yumrulu ve kaliteli ürün alınır. Ağır yapılı topraklar patates için uygun değildir. Toprağın asitlik özelliği de gelişmeyi etkiler. Nötr topraklarda daha iyi gelişir. Asitlik derecesi düşük olursa hastalıklara hassasiyet artar. Serin ve ılıman iklimi seven patates çok sıcak ve çok soğuktan fazlasıyla etkilenir.

SUSAM

Toprak isteği bakımından seçici değildir. En iyi şekilde kumlu-killi alüviyal topraklarda yetişir. Orta derecede ağır, humuslu topraklarda iyi gelişmesine karşın fazla killi ve kireçli ağır toprakları sevmez. Yeni tarıma açılan fundalık arazilerde de susam, iyi gelişen bir bitkidir.

ŞEFTALİ

Şeftali süzek, kumlu, killi, tınlı, milli, çakıllı ve çabuk ısınan alüviyal toprakları sever. Toprak pH sının 6-7 arasında olması gerekir. Kumlu topraklarda fazla sulama ve iyi gübreleme ile şeftali yetiştirilebilir. Ağır nemli ve soğuk olan killi topraklarda şeftali sürgünleri iyi pişkinleşmediğinden kış soğuklarından zarar görerek zamklaşma başlar.

TURUNÇGİLLER

Hafif ve orta ağır yapıda, iyi drene olabilen, gevşek ve iyi havalanabilen kumlu, kumlu – tınlı, tınlı, killi – tınlı yapıdaki topraklardır. En ideali ise süzek ve iyi havalanabilen kumlu –tınlı topraklardır. Turunçgiller için toprağın havalanması çok önemlidir. Çünkü turunçgil kökleri yüksek oranda oksijen ister, havasız kalırsa hemen boğulur. Turunçgillerde kökler 30-90 cm. derinliklerde bulunur. Toprağın havalanması düştükçe kökler toprak yüzeyine çıkarlar. Turunçgil kökleri uygun ortamlarda yatay olarak 7-5 m. ye kadar yayılabilirler.

TÜTÜN

Kök sisteminin iyi havalana bilmesi için iyi havalanan, drenajı iyi, pH sı 5,5-6,5 olan topraklar tütün için uygundur. Şark tipi tütünler azotça fakir, potasyum ve diğer maddelerce zengin, orta ağırlıkta, yüzey profilli, killi, kumlu, kireçli, kalkerli topraklarda yetişebilir. Ege bölgesinde kır, kırtaban araziler en kaliteli tütün üretim alanlarıdır.

ZEYTİN

Toprak yönünden fazla seçici olmayan zeylin, diğer bitkilerin yetişmediği kır, çakıllı, meyilli topraklarda yetişebilirse de en iyi yetişme ortamını kalkerli, derin, kumlu, killi, havalı ve nemli topraklarda bulur. Ağır. killi, taban suyu yüksek ve kışın su biriken topraklar zeylin için uygun değildir.Ağır ve nemli topraklarda kökler yüzlek olacağından toprak işleme sırasında zarar görürler. Uygun bir kök gelişimi için toprak katmanlarında geçirimsiz, bir tabakanın (pulluk tabanı, kaya) bulunmaması gerekir.
Kılınç ve saban; Bu iki fatihten birincisi, ikincisine daima yenildi.

Ara
Cevapla


Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar:
1 Ziyaretçi